یکی از بچه ها گفت آخرین پنج شنبه سال نود باعث شد منم بنویسم واسه ی امسال که روزهای آخرشه، اگه بخواهم با دید یک آدم خوب نگاه کنم واقعا عالی گذشت از اولی که شروع شد سه ماه بعدش یک سفر عالی که همیشه توی خاطرو ذهنم میمونه و هیچوقت پاک نمیشه بعد یک نا امیدی کوچیک داشت اما پاییزش نا امیدی که اموده بود رفت شد یک پاییز عاشقانه و عالی که باز هم از یادم نمیره تمام اوقاتی که باهاش بودم واسم خیلی خوب بو کسی که باعث شد منم وبلاگ بزنم و بنویسم کسی که خیلی وقت بود بهش احساس داشتم این پاییزو واقعا برام عاشقانه کرد بعد هم زمستون که غمگین نبود من این زمستونو و قدم زدن زیره بارونشو برف بازیشو و آدم برفیشو واقعا دوست داشتم و ازش لذت بردم امسال از حق نگذریم خیلی خوب بود اما روزهای اخرشه نمیدونم چرا هیچوقت عیدو دوست نداشتم با اینکه میدونم میشه از درس فرار کرد اما باز هم دوسش ندارم اصلا عید یعنی غریبگی و غریب بودن یک سال دیگه بزرگ شدن و بیشتر فرو رفتن توی دنیای آدمها بزرگها بیشتر فهمیدن گند بودن زندگی اینکه باید گرگ باشی والا توی دنیا دووم نمیاری 91 درسم تموم میشه باز هم چقدر غریب....

سال نو مبارک